Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Marii Skłodowskiej-Curie w Oleśnicy
 
 

Rekrutacja 2018/2019

Dla kandydatów

Studio telewizyjne

Szkoła posiada własną wewnętrzną telewizję przewodową, za pomocą której, na życzenie nauczycieli, z jednego pomieszczenia (studia) można nadać filmy do każdej sali lekcyjnej. Stwarza to możliwość dołączenia materiału filmowego do prowadzonej lekcji. Zadanie połączenia się ze studiem ułatwia sieć wewnętrznej telefonii głośnomówiącej. Dostęp do materiału filmowego mają zarówno nauczyciele, jak i uczniowie. Czas przygotowania filmu do realizacji zamówienia wynosi max. 5 min, w zależności od tego, gdzie na taśmie znajduje się oczekiwany program.

Wszystkie audycje nagrywane są w systemie VHS, materiał filmowy zgromadzony jest na kasetach magnetowidowych VHS, jest ich na ok. 1200 godzin projekcji. Filmy można wykorzystać na lekcjach:

Współtwórca studia telewizyjnego – Pan mgr Stanisław Różycki

 

  • o tematyce krawieckiej
  • języka angielskiego
  • fizyki
  • chemii
  • ekologii
  • maszynoznawstwa
  • technologii
  • przysposobienia obronnego
  • WT
  • geografii
  • języka polskiego
  • gastronomii
  • towaroznawstwa
  • ekonomii
  • historii
  • przysposobienia do życia w rodzinie

Ze studia można nadać w jednym czasie 10 różnych audycji do różnych klas lub jednej audycji do wszystkich klas jednocześnie (np. przemówienie dyrektora, apel szkolny przygotowany przez młodzież).

Od wielu lat sprzętem radiowo-telewizyjnym i organizacją całego studia zajmuje się p. Tadeusz Zygadło.

Obraz szkoły

Główny budynek znajduje się przy ul. Wojska Polskiego 67/69, przy trasie nr 8 Wrocław-Warszawa. Baza materialna szkoły rozmieszczona jest na dwóch działkach zlokalizowanych w Oleśnicy: przy ul. Wojska Polskiego o powierzchni 5,7 ha oraz przy zbiegu ulic Lwowskiej i Krzywoustego o powierzchni 0,43 ha.

Szkoła od strony ul. Wojska Polskiego

Na wymienionych działkach znajduje się 25 obiektów o łącznej powierzchni zabudowanej 22700 m2 w 430 pomieszczeniach. W budynku szkolnym mieści się 47 sal lekcyjnych, często nazywanych gabinetami lub pracowniami. Warto wyróżnić tu 5, 3 pracownie laboratoryjne (kierunk mechaniczy), 2 sale do nauki przedmiotów spożywczo-handlowych, 2 sale do nauki elektrotechniki i automatyki, 6 sale do nauki mechanicznych przedmiotów zawodowych, 5 sal do nauki ekonomicznych przedmiotów zawodowych oraz aula, świetlica, biblioteka i studio RTV. Lekcje wychowania fizycznego mogą odbywać się w sali gimnastycznej o powierzchni 672 m2, na krytym basenie 965 m2, w siłowni 92 m2, w sali tenisa stołowego 56 m2 lub na boiskach do piłki siatkowej, ręcznej i nożnej.

Parter

Naukę własną uczniowie mogą odbywać w kompleksie czytelniczo-bibliotecznym (181 m2), gdzie zgromadzono około 32 tys. woluminów i 40 tytułów czasopism i gazet. W czytelni znajdują się 4 stanowiska komputerowe z dostępem do Internetu dla uczniów i nauczycieli oraz kącik multimedialny tworzące Szkolne Centrum Informacji. . Wypożyczalnia zajmuje ok. 120 m2, a czytelnia 61 m2. W czytelni odbywają się cykliczne lekcje przysposobienia czytelniczego i informacyjnego. 
Uczniowie w oczekiwaniu na lekcje mogą przebywać w świetlicy szkolnej i auli, oglądając telewizję satelitarną lub wybrane filmy. Prelekcje dla kilku klas, studniówki, zebrania rad pedagogicznych itp. odbywają się w auli o powierzchni 293 m2.

 

Piętro z widokiem na windę

 

Ponadto w budynku szkoły na parterze znajdują się: sklepik, ciąg szatni uczniowskich, a na pierwszym piętrze oprócz 8 pomieszczeń administracyjnych zlokalizowane są: radiowęzeł, pokój nauczycielski, gabinety: dyrektora, wicedyrektorów, pedagoga szkolnego, gabinet stomatologiczno-zabiegowy. Na drugim piętrze już od ponad 25 lat działa studio szkolnej telewizji kablowej, przesyłając na życzenie nauczycieli filmy do poszczególnych gabinetów. Studio posiada dydaktyczne filmy na ponad 1000 godzin projekcji.

Winda

Internat może pomieścić około 200 chłopców i dziewcząt, jednak z uwagi na dzisiejsze realia społeczno-gospodarcze, wykorzystywany jest zaledwie częściowo przez Społeczny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy. Podobny los spotkał bazę nauki zawodu, czyli warsztaty szkolne, gdzie część pomieszczeń, zwłaszcza z terenu byłej odlewni, wydzierżawiono w celach komercyjnych.

Obecnie na terenie ZSP obowiązują identyfikatory wyróżniające uczniów naszej szkoły i zapewniające im bezpieczeństwo. Szkoła posiada windę oraz zabezpieczenia alarmowe i całodobowy nadzór pracowników administracji.

Zasadnicza Szkoła Zawodowa powstała na bazie Państwowego Liceum Mechanicznego I stopnia, przekształcona na 3 letnią w roku szkolnym 1957/58, kształciła w zawodach: formierz odlewnik, modelarz, ślusarz maszynowy, ślusarz mechanik, ślusarz spawacz, ślusarz parowozowy, tokarz, frezer, operator obrabiarek skrawających, traktorzysta mechanik, krawiec, krawiec odzieży damskiej lekkiej, rolnik, mechanizacja rolnictwa, rolnik mechanizator.

Zasadnicza Szkoła Zawodowa Dokształcająca dla Młodocianych – kształciła w klasach sprofilowanych we wszystkich zawodach.

Technikum Mechaniczne– (4-letnie) kształciło w zawodach-specjal­nościach: technik odlewnik, technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem, technik mechanik o specjalności budowa maszyn i silników.

Technikum Mechaniczne – (5-letnie) kształciło w zawodach-specjal­nościach: technik odlewnik, technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem, technik mechanik o specjalności metrologia warsztatowa, technik mechanik o specjalności budowa kotłów, technik mechanik o specjalności obróbka cieplna.

Technikum Przemysłowo-Pedagogiczne – (4-letnie) przemianowane na Pedagogiczną Szkołę Techniczną, a następnie na Pedagogiczne Studium Techniczne. Szkoła kształciła nauczycieli praktycznej nauki zawodu o specjalnościach: obróbka skrawaniem, technologia odlewnictwa, obróbka cieplna, metrologia warsztatowa.

Liceum Zawodowe– kształciło w specjalnościach: obróbka skrawa­niem, mechanik kierowca pojazdów samochodowych.

Technikum Mechaniczne – 3 letnie na podbudowie ZSZ kształciło w zawodach – specjalnościach: technik odlewnik, technik mechanik o spe­cjalności obróbka skrawaniem.

Liceum Ekonomiczne – (4-letnie) szkoli w zawodach: technik ekono­mista o specjalności finanse i rachunkowość, technik ekonomista o spe­cjalności ekonomika i organizacja przedsiębiorstw.

Liceum Handlowe – (4-letnie) szkoli techników handlowców

Zdjęcia archiwalne


Zajęcia praktyczne z dziewiarstwa


Zajęcia z rysunku technicznego


Lekcja technologii


Widok pokoju dziewcząt w internacie


Ćwiczenia praktyczne kelnerek


A tak spędzali wolny czas mieszkańcy internatu


Zajęcia dla przyszłych kucharek

Rys historyczny

30.09.1946
Powstaje Państwowe Gimnazjum Mechaniczne. Myśl założenia Gimnazjum narodziła się wiosną 1946r. na konferencji we Wrocławiu zwołanej z polecenia Ministra Oświaty przy udziale Kuratorium, Wydziału Oświaty i Kultury, Urzędu Wojewódzkiego, oraz przedstawicieli władz uprzemysłowionych Dolnego Śląska. W dwa miesiące później Minister Oświaty, zatwierdził plan powołania do życia w naszym mieście oprócz już istniejącego Państwowego Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego, jeszcze dwóch średnich zakładów naukowych, tj. Państwowego Gimnazjum Mechanicznego i Państwowego Gimnazjum Ogrodniczego. Z tego pierwszego miało się wyłonić w przyszłości 2 letnie Państwowe Liceum Mechaniczne. Dla nowego zakładu naukowego wyznaczono tymczasowo II piętro (12 sal) olbrzymiego gmachu szkolnego Liceum Ogólnokształcącego przy ul. J. Słowackiego. Pierwszym dyrektorem został Konrad Borucki. Początki były trudne. Należało doprowadzić zdewastowany budynek do stanu używalności, skompletować grono pedagogiczne, czasowo zapewnić uczniom praktykę produkcyjną w zakładach kolejowych.

10.10.1947
Nauka już we własnym budynku przy ul. Wojska Polskiego; powstają warsztaty mechaniczne. W drugim roku swej organizatorskiej pracy wiele energii i zapału poświęcił dyrektor Borucki żmudnym staraniom w Ministerstwie Obrony Narodowej dla uzyskania dużej posesji złożonej z dwóch gmachów i kilku budynków warsztatowych przy ul. Wojska Polskiego. Starania te przy poparciu władz miejskich i kuratora, uwieńczone zostały pomyślnym rezultatem – w październiku zajęcia szkolne rozpoczęły się we własnym budynku. Kolejnym pilnym zadaniem stało się zorganizowanie własnych warsztatów szkolnych.

10.10.1947
Nauka już we własnym budynku przy ul. Wojska Polskiego; powstają warsztaty mechaniczne. W drugim roku swej organizatorskiej pracy wiele energii i zapału poświęcił dyrektor Borucki żmudnym staraniom w Ministerstwie Obrony Narodowej dla uzyskania dużej posesji złożonej z dwóch gmachów i kilku budynków warsztatowych przy ul. Wojska Polskiego. Starania te przy poparciu władz miejskich i kuratora, uwieńczone zostały pomyślnym rezultatem – w październiku zajęcia szkolne rozpoczęły się we własnym budynku. Kolejnym pilnym zadaniem stało się zorganizowanie własnych warsztatów szkolnych.

12.10.1947
Uruchomiono stołówkę we własnej „czerwonej budzie”

25.04.1948
Stanowisko dyrektora obejmuje Konstanty Gliszczyński

1948/49
Państwowe Gimnazjum Mechaniczne, uczniowie jeżdżą do teatru do Wrocławia, organizują własne przedstawienia i akademie, adaptowanie pierwszych hal warsztatowych, zaczyna swoją działalność sklepik szkolny.

31.03.1949
Pierwsze egzaminy uczniów klas III Państwowego Gimnazjum Mechanicznego.

27.06.1949
Pierwsze dyplomy czeladnicze dla uczniów Gimnazjum Mechanicznego.

01.09.1949
Powstaje Państwowe Gimnazjum I-go stopnia. Odwołanie dyrektora Gliszczyńskiego do Gniezna, jego funkcję obejmuje Lesław Bulsiewicz, adaptowanie pawilonu młodzieżowego (obecnej siłowni).

05.04.1950
Na konferencji w DOSZ-u ustalono, że „od nowego roku szkolnego będą przeszkalać się przy maszynach i motorach, w kuźni i spawalni , w ślusarni i stolarni naszych warsztatów szkolnych również i dziewczęta”
06.06.1950
Radiofonizacja szkoły

21.04.1950
Zapowiedź otwarcia po wakacjach zespołu szkół: – 2-letniej ZSZ – 4-letniego Technikum Mechanicznego – 4-letniego Technikum Odlewniczego – 3-letniego Technikum Mechanicznego dla Pracujących

01.09.1950
Nowa nazwa szkoły Zbiorowy Zakład Szkolenia Zawodowego, pierwsze dziewczęta w szkole, zaadaptowanie hali obecnej modelarni, na warsztatach odbywają zajęcia, kształcące uczniów w kierunkach modelarz odlewniczy, ślusarz mechanik, TM obróbka skrawaniem, TM technik odlewnik.
1951/52
Technikum Odlewnicze i Zasadnicza Szkoła Zawodowa. Nowy kierunek w warsztatach: formierz odlewnik. Uruchomienie internatu w budynku przy ul.B. Prusa 7-9. Z Bystrzycy przybył nowy dyrektor Michał Klamut.
27.04.1952
Uroczyste otwarcie odlewni żeliwa, z tej okazji został wręczony młodzieży Sztandar Szkolny ufundowany przez Komitet Rodzicielski.
1953/54
Powstaje kierunek: tokarz.

01.04.1953
Dyrektor Klamut odchodzi na stanowisko dyrektora DOSZ-u w Kielcach, na jego miejsce przychodzi Adam Fuchs.

24.06.1953
Opuszczają szkołę pierwsi maturzyści, wzorowi uczniowie: J. Bibik (który podejmuje pracę w szkole), T. Stelmaszek.
1.09.1954
Powstaje Zasadnicza Szkoła Mechanizacji Rolnictwa, warsztaty zostały wyposażone w traktory typu Ursus i Zetor, kształci się tam młodzież w zawodzie rolnik mechanizator, traktorzysta mechanik.

1.09.1957
Powstaje 3-letnia Zasadnicza Szkoła Zawodowa, kształciła w zawodach: formierz odlewnik, modelarz, ślusarz maszynowy, ślusarz mechanik, ślusarz spawacz, ślusarz parowozowy, tokarz, operator obrabiarek skrawających, traktorzysta mechanik, krawiec, krawiec odzieży damskiej lekkiej, rolnik, mechanizacja rolnictwa, rolnik mechanizator. Rada Rodziców w porozumieniu z młodzieżą wprowadza jednolite umundurowanie.

1958/59
Powołano jedną klasę o specjalności budowy silników lotniczych (studium zawodowe). W szkole zaczyna być ciasno. Coraz głośniej mówi się o budowie dużej nowej szkoły przy ul. Wojska Polskiego.
1.09.1959
Uruchomiono 3-letnie Technikum dla absolwentów ZSZ; ZSZ dla pracujących (kierunki: handlowy, ogólnozawodowy, obuwniczy) i dział krawiecki, warsztatom przybywa wiele cennych obrabiarek i maszyn, rozbudowuje się modelarnia. Zaadaptowanie byłej hali bokserskiej na magazyny dla warsztatów szkolnych. Powstaje pierwszy prototyp wiertarki słupowej 1WS-15S.
1960/61
Szkoła nosi nazwę: Technikum i Zasadnicza Szkoła Zawodowa. Rodzi się nowa specjalność – frezer. Uruchomienie rdzeniarni i odlewni aluminium. „Czerwona buda” zaczyna pękać w szwach. W jednym budynku mieści się aż 6 szkół odmiennego typu: Technikum Odlewnicze dla Absolwentów ZSZ, Zasadnicza Szkoła Zawodowa, Szkoła Przysposobienia Zawodowego, Technikum Mechaniczne dla Pracujących, Zasadnicza Szkoła Ogólnozawodowa, Szkoła Przyzakładowa ZNTK. Zajęcia dla 36 oddziałów trwają od godziny 7 do 20-tej. Inwazja dziewcząt.
1.09.1961
Powstaje 5-letnie Technikum Mechaniczne (odlewnictwo).Krzepnie i rozwija się działalność ZHP pod opieką mgr Władysława Fedoroszyna. Zagospodarowano teren 0,75 ha, przeznaczając go pod ogród warzywny na potrzeby stołówki szkolnej, zbudowano szklarnię. Warsztatom przybyło dużo wyposażenia.
1962/63
Technikum Mechaniczne – metrologia warsztatowa. Oddanie do eksploatacji budynku socjalnego z portiernią na terenie odlewni. Wyasfaltowanie dróg dojazdowych internat, magazyny. Na podst. dokumentacji, warsztaty przystąpiły do wykonania pierwszego prototypu tokarki stołowej TSB-16, w modelarni wykonywane są modele, odlewnia robi odlewy. Rozpoczyna się reforma szkolnictwa, na jej czas przeniesiono dyr. Adama Fuchsa do KOS, gdzie objął funkcję wicekuratora. Obowiązki jego przejął dotychczasowy z-ca dyr.d/s pedagog. inż. Mieczysław Samborski. Jego zastępcą został mgr Władysław Fedoryszyn. Usamodzielnił się wydział dla pracujących, z którego utworzono samodzielną Zasadniczą Szkołę Dokształcającą, której dyrektorem został Stefan Wroczyński.

08.1963
Zostaje oddane do użytku laboratorium na potrzeby odlewni.

01.09.1963
Powstaje Technikum Przemysłowo-Pedagogiczne dla absolwentów ZSZ (obróbka skrawaniem); do zespołu zarządzającego szkołą dołączyli z-ca dyr. d/s szkoleniowo-produkcyjnych inż Henryk Furmaniak, z-ca dyr. d/s administracji Feliks Machaj i z-ca dyr. d/s pedagogicznych w ZSZ dla Pracujących Zdzisław Kozaczyński. Wybudowanie magazynów na terenie odlewni.
05.06.1964
Wrocławska prasa doniosła, że wykonana przez szkolne warsztaty mechaniczne prototypowa tokarka TSB-16 na wystawie ilustrującej dorobek szkół zawodowych uzyskała złoty medal. Rozpoczęto budowę kortów tenisowych i boisk sportowych.
08.06.1964
Wmurowanie aktu erekcyjnego w fundamenty nowego gmachu szkolnego; budowę szkołę rozpoczęto 5 maja 1964 r.
01.09.1965
Technikum Przemysłowo-Pedagogiczne (technologia odlewnictwa).
28.11.1966
Zarząd Szkolny ZMS otrzymuje Sztandar, wybudowanie kotłowni c.o.
01.09.1967
Uroczyste otwarcie nowej szkoły i nadanie jej imienia Marii Skłodowskiej-Curie, remont kapitalny starej szkoły z przeznaczeniem na internat.
26.10.1967
1275 uczniów rozpoczyna naukę w nowym budynku szkolnym: – Technikum: obróbka skrawaniem, odlewnictwo, metrologia warsztatowa – Zasadnicza Szkoła Zawodowa: ślusarz, frezer, tokarz, modelarz, odlewnik – Technikum Przemysłowo-Pedagogiczne: obróbka skrawaniem, odlewnictwo – Technikum Mechaniczne dla Pracujących: obróbka skrawaniem – Państwowa Szkoła Techniczna: metrologia warsztatowa.
01.09.1968
Powstają: w Technikum Mechanicznym: obróbka cieplna, w TPP metrologia warsztatowa, dyrektorem zostaje mgr inż. Aleksander Biedak.
01.09.1969
Szkoła liczy 1700 uczniów, 51 oddziałów, powstaje Zasadnicza Szkoła Elektroniczna o specjalności: monter aparatury radiowej i telewizyjnej.

01.09.1970
Przemianowano TPP na Pedagogiczną Szkołę Techniczną.

02.10.1970
Otwarcie pawilonu sportowego z krytym basenem i salą gimnastyczną.

25.10.1970
Szczep Harcerski im. Szarych Szeregów otrzymuje sztandar.

01.09.1972
Ilość uczniów w szkole przekracza 2000, utwardzenie placu przy kompleksie szkoła – aula – obiekt sportowy, wizytacja PST przez KOS.

1973
Wybudowanie pawilonu techniczno-socjalnego warsztatów.
1974
Szkoła otrzymuje nazwę Zespół Szkół Zawodowych nr 1 im. Marii Skłodowskiej -Curie, adaptacja garaży wojskowych na hale warsztatowe, założenie sieci szkolnej telewizji dydaktycznej.
1975
Kompleksowa wizytacja Zespołu Szkół Zawodowych.
1977/78
Z inicjatywy mgr. Jerzego Szczepanika zostaje utworzona Szkolna Komenda OHP, której został komendantem.
31.10.1978
Dyrektorem Zespołu Szkół Zawodowych nr1 im. Marii Skłodowskiej-Curie zostaje mgr inż. Marian Horbacz (absolwent szkoły), wyremontowanie ciągu hal i dobudowanie garażu dla autobusu i dwóch pomieszczeń dla rzemieślników. Pierwszy raz odbył się konkurs na najlepszego ucznia w zawodzie frezer i nieoczekiwanie najlepsza okazała się Maryla Wyglądacz.
01.09.1979
Połączenie filii Zasadniczej Szkoły Rolniczej w Bierutowie z Zespołem Szkół Zawodowych nr 1 w Oleśnicy, wybudowanie garaży w miejsce byłej szklarni.
01.09.1980
Połączenie Zespołu Szkół Zawodowych nr 2 w Oleśnicy z Zespołem Szkół Zawodowych nr 1, nazwa szkoły: Zespół Szkół Zawodowych Im. Marii Skłodowskiej-Curie w Oleśnicy, kompleksowa wizytacja szkoły.

X Targi Młodzieżowej Przedsiębiorczości

25 maja 2011 r. odbyły się w naszej szkole
X Targi Młodzieżowej Przedsiębiorczości

na których uczniowie gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych z terenu powiatu oleśnickiego oraz Polkowic i Świdnicy zorganizowali ponad dwadzieścia stoisk

czytaj dalej

Jasełka 2010

JASEŁKA

 

Magię zbliżających się świąt można poczuć wszędzie… także w naszej szkole. W dniu 22 grudnia 2010 r. zostały zorganizowane Jasełka, które miały na celu przypomnieć uczniom dlaczego ten dzień jest tak ważny w życiu każdego chrześcijanina.

czytaj dalej

Mikołajki 2010

Mikołajki 2010

Dzielenie się swoim czasem i pomoc innym uważamy za wyróżnienie. Czas przedświąteczny w szczególny sposób nastraja i sprawia, że zauważamy innego człowieka. W wielu ludziach wyzwala potrzebę ofiarowania daru serca, który spowoduje uśmiech, a czasem nawet łzy wzruszenia.

czytaj dalej